บทที่ 69 ลางสังหรณ์ก่อนพายุคลั่ง (NC18+)

บานประตูไม้เนื้อแข็งของเพนต์เฮาส์ใจกลางเมืองถูกผลักเปิดและปิดล็อกอย่างรวดเร็ว ตุลย์ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปแม้แต่วินาทีเดียว แผ่นหลังบางของปรางปวีร์ถูกดันแนบชิดบานประตู ก่อนริมฝีปากหยักจะทาบทับลงมาบดขยี้กลีบปากอิ่มอย่างเร่าร้อนและโหยหา

“อืม... พี่ตุลย์”

เสียงครางหวานหูเล็ดลอดออกมาเมื่อเรียวลิ้นร้อนสอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ